Saṃjaya’s Warning to Dhṛtarāṣṭra: Accountability, Alliance-Shift, and the Pāṇḍava Strategic Edge
भक््त्या हास्य विरुध्यन्ते तव पुत्र: सदैव ते । अनहनिव तु वधे धर्मयुक्तान् विकर्मणा
bhaktyā hāsya virudhyante tava putrāḥ sadaiva te | anahaniva tu vadhe dharmayuktān vikarmaṇā |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກຄວາມຈົ່ງຮັກຕໍ່ທຳມະ ແລະ ຕໍ່ຢຸທິສຖິຣະ ພວກເຂົາຈຶ່ງຢືນຢັນຕໍ່ຕ້ານລູກຊາຍຂອງທ່ານຢູ່ເສມອ. ແຕ່ບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນທຳມະ ແລະ ບໍ່ເຄີຍສົມຄວນຈະຖືກຂ້າ ກັບຖືກທຳຮ້າຍໂດຍການປະພຶດຜິດທຳ. ດັ່ງນັ້ນ ລູກຊາຍຜູ້ບາບຂອງທ່ານ ຄື ທຸຣະໂຢທະນະ ຜູ້ເຄີຍທຳຮ້າຍພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມປະພຶດບິດເບືອນ ແລະ ຍັງຄົງມີຄວາມຊັງຢູ່ໃນບັດນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍທຸກວິທີ ພ້ອມທັງພວກພ້ອມພັນຂອງເຂົາ. ຢ່າໂສກເສົ້າຊ້ຳໆແບບນີ້. ໃນຄາວຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ວິທຸຣະ ຜູ້ມີປັນຍາສູງສຸດ ກໍໄດ້ແນະນຳທ່ານແບບນີ້ແລ້ວ ແຕ່ທ່ານບໍ່ຟັງ».
संजय उवाच
A ruler must restrain a wayward, hateful heir even if he is one’s own son; devotion to dharma naturally creates opposition to adharma, and ignoring wise counsel (especially after the dice-game) leads to escalating harm and inevitable conflict.
Sañjaya addresses Dhṛtarāṣṭra, explaining that the Pāṇḍavas oppose the Kauravas out of devotion to dharma and loyalty to Yudhiṣṭhira. He urges Dhṛtarāṣṭra to control Duryodhana and his faction, reminding him that the same warning was given earlier by Sañjaya and Vidura during the dice-game episode.