Shloka 82
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
जानन्तोअस्य प्रकृतिं केशवस्य न्ययोजयन् दस्युवधाय कृष्णम् | स तत् कर्म प्रतिशुश्राव दुष्कर- मैश्वर्यवान् सिद्धिषु वासुदेव:
sañjaya uvāca | jānanto 'sya prakṛtiṁ keśavasya nyayojayan dasyuvadāya kṛṣṇam | sa tat karma pratiśuśrāva duṣkaram aiśvaryavān siddhiṣu vāsudevaḥ ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຖຶງສະພາບແທ້ຂອງເກສະວະ ບັນດາເທວະດາຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງພຣະກຣິດສະນະໃຫ້ກຳຈັດຜູ້ປົ່ນປີ້. ວາສຸເທວະ—ຜູ້ມີອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງອຳນາດ ແລະສຳເລັດການງານບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ—ໄດ້ຍິນພາລະກິດອັນຫນັກນັ້ນ ແລະຮັບເອົາ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ພະລັງທິບບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເພື່ອການຂົ່ມເຫັງໂດຍລຳພັງ ແຕ່ເປັນກຳລັງຈຳເປັນອັນມີເມດຕາ ເພື່ອຢັບຢັ້ງຄວາມຮ້າຍແຮງ ແລະຟື້ນຟູຄວາມເປັນລະບຽບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Power and prowess are portrayed as dharmic when directed toward protecting others and restraining violent lawlessness. The gods choose Kṛṣṇa because his nature combines irresistible strength with compassionate intent, making him fit to undertake difficult, world-protecting action.
Sañjaya reports that the gods, recognizing Keśava’s true disposition and capability, commission Kṛṣṇa to destroy a dangerous marauder. Vāsudeva hears of the formidable task and accepts responsibility for completing it.