Shloka 32
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
यदाभिमन्यु: परवीरघाती शरै: परान् मेघ इवाभिवर्षन् | विगाहिता कृष्णसम: कृतास्त्र- स्तदा युद्ध धार्तराष्ट्रोडन्वतप्स्यत्
sañjaya uvāca | yadābhimanyuḥ paravīraghātī śaraiḥ parān megha ivābhivarṣan | vigāhitaḥ kṛṣṇasamaḥ kṛtāstraḥ tadā yuddhe dhārtarāṣṭro 'dhyatapsyata ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອອະພິມັນຍູ—ຜູ້ປະຫານວີລະບຸລຸດຂອງສັດຕູ—ປ່ອຍຝົນລູກສອນດັ່ງເມກຝົນ ແລະພຸ້ນເຂົ້າໄປໃນກອງທັບຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານ ມີພະລັງກ້າຫານເທົ່າກັບພຣະກຣິດສະນະ ແລະຊໍານານໃນອາວຸດທຸກປະການ ໃນຍຸດທະນັ້ນ ບຸດແຫ່ງທຣິຕະຣາສະຕຣະຈະເຜົາໄໝ້ໃນໃຈດ້ວຍຄວາມທຸກຮ້ອນ. ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມເກັ່ງກ້າທາງສົງຄາມທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງວິໄນແລະຝີມື ສາມາດສັ່ນຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຜູ້ທີ່ພຶງອໍານາດໂດຍບໍ່ມີທໍາມະໄດ້.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that disciplined excellence and fearless resolve can morally and psychologically unseat opponents; those driven by mere power or entitlement (here, the Dhārtarāṣṭra side) are inwardly shaken when confronted by genuine merit and courage.
Sañjaya foretells/depicts Abhimanyu entering the enemy formation, showering arrows like a cloudburst and striking down enemy champions; seeing this, Duryodhana (the Dhārtarāṣṭra) becomes intensely distressed and inwardly agitated about the battle.