Shloka 106
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
समाददान: पृथगस्त्रमार्गान् यथाग्निरिद्धों गहनं निदाघे । स्थूणाकर्ण पाशुपतं महास्त्र ब्राह्मंं चास्त्रं यच्च शक्रो5प्यदान्मे
samādadānaḥ pṛthag-astramārgān yathāgnir iddho gahanaṃ nidāghe | sthūṇākarṇaṃ pāśupataṃ mahāstraṃ brāhmaṃ cāstraṃ yac ca śakro 'py adān me ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະຍຶດເອົາວິທີໃຊ້ອາວຸດຫຼາຍຮູບແບບ ແລະຈະເປັນດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊນໃນລະດູຮ້ອນ ທີ່ເຜົາປ່າໜາແໜ້ນ ແລະບໍ່ປະໄວ້ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ຕົ້ນດຽວ. ເພື່ອການທຳລາຍສັດຕູ ຂ້ອຍຈະໃຊ້ອາວຸດ ສະຖູນາກັນນະ, ມະຫາອາວຸດ ປາຊຸປະຕະ, ອາວຸດພຣະພຣະຫມາ ແລະອາວຸດທີ່ພຣະອິນທຣາເຄີຍປະທານໃຫ້ຂ້ອຍດ້ວຍ. ດ້ວຍຝົນລູກສອນອັນໄວວ່ອງ ຂ້ອຍຈະບໍ່ປະໄວ້ໃຜໃຫ້ມີຊີວິດໃນສົງຄາມນີ້. ມີແຕ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ຄວາມສະຫງົບ. ສັນຊະຍະ, ເຈົ້າຈົ່ງບອກພວກເຂົາໃຫ້ຊັດເຈນ: ນີ້ແມ່ນຄຳຕັດສິນອັນໝັ້ນຄົງ ແລະແນ່ວແນ່ຂອງຂ້ອຍ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath and the pursuit of total annihilation can be rationalized as ‘peace’ for oneself, revealing an ethical tension: personal satisfaction is sought through disproportionate violence, symbolized by a summer forest-fire that spares nothing.
A warrior’s vow is being reported through Sañjaya: he declares that he will adopt multiple techniques of missile warfare and unleash powerful divine weapons—Pāśupata, Brahmāstra, and Indra’s gift—likening his onslaught to a fire consuming a forest, intending to leave no enemy alive.