Shloka 30
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ओतप्रोतो5हमजरप्रतिष्ठ: । अजकश्षरो दिवारात्रमतन्द्रितो 5हं मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्न:
ātmaiva sthānaṃ mama janma cātmā otaproto 'ham ajara-pratiṣṭhaḥ | ajaḥ kṣaro divārātram atandrito 'haṃ māṃ vijñāya kavir āste prasannaḥ ||
ສະນັດສຸຈາຕະກ່າວປະກາດວ່າ: “ອັດຕະ (ຕົນແທ້) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພັກຂອງຂ້າ, ແລະອັດຕະເທົ່ານັ້ນແມ່ນຕົ້ນກຳເນີດຂອງຂ້າ. ຂ້າແຊກຊຶມຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ດັ່ງຖືກຖັກທໍ່ປະສານກັນ, ແຕ່ຂ້າຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະສະຫງ່າລາສີທີ່ບໍ່ແກ່ ແລະສົດໃໝ່ຢູ່ເສມອ. ບໍ່ເກີດ, ເປັນຮູບທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ແລະຕື່ນຮູ້ທັງກາງວັນກາງຄືນ—ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທີ່ຮູ້ຂ້າດັ່ງນີ້ ຈະຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບລຶກຊຶ້ງ.”
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
That the Ātman is the ultimate ground and origin, pervading all as an interwoven presence, unborn and unaging; realizing this brings the wise person lasting serenity and fearlessness amid worldly upheaval.
Within the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in response to existential doubt and anxiety before the impending war) by presenting knowledge of the Self as the remedy that stabilizes the mind and clarifies dharmic judgment.