Shloka 13
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Brahmacarya and the Formless Brahman
Udyoga Parva 44
ईर्ष्या मोदो&तिवादश्न संज्ञानाशो5 भ्यसूयिता । तस्मात् प्राज्ञो न माद्येत सदा होतदू् विगर्हितम्,त्यक्तद्रव्य: संवसेन्नेह कामाद् भुड्क्ते कर्म स्वाशिषं बाधते च मित्रको धन देकर उसके यहाँ प्रत्युयकार पानेकी कामनासे निवास न करे--यह चौथा गुण है। अपने परिश्रमसे उपार्जित धनका उपभोग करे (मित्रकी कमाईपर अव-लम्बित न रहे)--यह पाँचवाँ गुण है तथा मित्रकी भलाईके लिये अपने भलेकी परवा न करे--यह छठा गुण है
īrṣyā modo ’tivādaś ca saṃjñānāśo ’bhyasūyitā | tasmāt prājño na mādyeta sadā hy etad vigarhitam ||
ສະນັດສຸຊາຕະ ກ່າວວ່າ: «ຄວາມອິດສາ, ຄວາມຮ່າເຮີງອັນເກີນຂອບເຂດຈາກຄວາມເມົາ, ການໂຕ້ຖຽງຢ່າງເກີນຄວນ, ການເສຍສະຕິຮູ້ຕົວອັນແຈ້ງ, ແລະການຈັບຜິດດ້ວຍຄວາມອິດສາ—ທັງໝົດນີ້ເກີດຈາກຄວາມເມົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນເມົາເລີຍ, ເພາະສິ່ງນີ້ຖືກຕຳນິເສຍຫາຍໃນທາງທຳມະຢູ່ເສມອ»។
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Avoid intoxication: it is ethically condemned because it breeds envy, reckless elation, quarrelsome speech, loss of discernment, and spiteful fault-finding.
In Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (as a moral and spiritual counselor) on proper conduct; here he warns that drunkenness corrupts character and undermines wise behavior.