Shloka 1
अम्बायाः तपोदीक्षा–रुद्रवर–आत्मदाहः
Amba’s Ascetic Vow, Rudra’s Boon, and Self-Immolation
अपन कराता बछ। अं: एकोननवर्त्याधेकशततमो< ध्याय: शिखण्डीका विवाह तथा उसके स्त्री होनेका समाचार पाकर उसके श्वशुर दशार्णगजका महान् कोप भीष्म उवाच चकार यत्नं द्रुपद: सुताया: सर्वकर्मसु | ततो लेख्यादिषु तथा शिल्पेषु च परंतप,भीष्म कहते हैं--तदनन्तर ट्रुपदने अपनी पुत्रीको लेखनशिक्षा और शिल्पशिक्षा आदि सभी कार्योंकी योग्यता प्राप्त करानेके लिये विशेष प्रयत्न किया
bhīṣma uvāca | cakāra yatnaṁ drupadaḥ sutāyāḥ sarvakarmasu | tato lekhya-ādiṣu tathā śilpeṣu ca parantapa ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາ ດຣຸປະດະ ໄດ້ພາກພຽນຢ່າງຈົ່ງໃຈ ເພື່ອຝຶກຝົນລູກຂອງພະອົງໃຫ້ຊຳນານໃນໜ້າທີ່ ແລະທັກສະທຸກປະການ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ, ພະອົງໃຫ້ລູກນັ້ນຮຽນການຂຽນ ແລະວິຊາທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ, ພ້ອມທັງສິລະປະຫັດຖະກຳຫຼາຍຢ່າງ—ເພື່ອປູທາງໃຫ້ເຫດການຕໍ່ໄປ ອັນກ່ຽວກັບອັດຕະລັກ ແລະການແຕ່ງງານຂອງ ສິຂັນດີ. »
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler’s responsibility includes deliberate preparation of one’s child for social and practical duties—education in literacy and crafts is presented as a foundational form of dharma, especially when future public consequences are at stake.
Bhishma narrates that Drupada, anticipating the demands of life and circumstance, ensured his child (connected with Shikhandi in this chapter) was trained comprehensively—specifically in writing and in various crafts—setting up the later complications around marriage and identity.