Shloka 146
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
ख्यापयामास राजेन्द्र पुत्रो होष ममेति वै । राजेन्द्र! तब पुत्रहीन राजा ट्रुपदकी मनस्विनी रानीने यह घोषणा करा दी कि यह मेरा पुत्र है
khyāpayāmāsa rājendra putro hoṣa mameti vai | rājendra! tadā putrahīno rājā drupadasya manasvinī rājñīneyaṃ ghoṣaṇāṃ kṛtavatī—"eṣa mama putraḥ" iti |
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ນາງໄດ້ໃຫ້ປະກາດວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຂອງຂ້າ’ ແທ້. ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃນເວລານັ້ນ ເພາະພະຣາຊາ ດຣຸປະດະ ບໍ່ມີພະຣາຊະບຸດ, ພະມະເຫສີຜູ້ແນ່ວແນ່ ຈຶ່ງປະກາດຕໍ່ສາທາລະນະວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຂອງຂ້າ’ ເພື່ອຮັບປະກັນຜູ້ສືບທອດ ແລະປົກປ້ອງການສືບຕໍ່ຂອງລາຊະວົງ. »
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the dharmic and political importance of publicly recognized succession: an heir is not merely a private matter but a social institution that stabilizes the kingdom and preserves lineage and legitimacy.
Bhishma narrates that a proclamation was made identifying a boy as the queen’s son; because Drupada lacked a son, the queen’s public declaration establishes the child’s status as heir.