Shloka 176
Bhīṣma’s Dream-Counsel and the Prasvāpa Astra (भीष्मस्वप्नदर्शनम् / प्रस्वापास्त्रोपदेशः)
भीष्मो वसूनामन्यतमो दिष्ट्या जीवसि पुत्रक । बेटा परशुराम! हम जो तुम्हारे गुरुजन--आदरणीय पितर हैं। इसलिये तुम्हें रोक रहे हैं। पुत्र! भीष्म वसुओंमेंसे एक वसु हैं। तुम अपना सौभाग्य ही समझो कि उनके साथ युद्ध करके अबतक जीवित हो
bhīṣma uvāca | bhīṣmo vasūnām anyatamo diṣṭyā jīvasi putraka |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າ ພີສະມະ ເປັນວະສຸອົງໜຶ່ງໃນບັນດາວະສຸ. ໂຊກດີແທ້ ລູກເອີຍ, ທີ່ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຜູ້ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ຂອງເຈົ້າ—ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບດັ່ງບັນພະບຸລຸດແລະອາຈານ—ຈຶ່ງຫ້າມເຈົ້າ. ຈົ່ງນັບເປັນພອນຂອງເຈົ້າເອງ ທີ່ແມ່ນແຕ່ຮົບກັບວະສຸເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າກໍຍັງມີຊີວິດມາຈົນບັດນີ້»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even in conflict, dharma requires recognizing rightful authority and reverence for elders; restraint is presented as an ethical duty, and survival against a superior/divinely-endowed warrior is framed as providential good fortune rather than personal pride.
In the Bhīṣma–Paraśurāma confrontation, Bhīṣma addresses Paraśurāma (affectionately as a ‘child’), asserting his own divine lineage as a Vasu and explaining that elders are trying to restrain him; he emphasizes that Paraśurāma’s continued survival after battling Bhīṣma is due to fortune.