Shloka 6
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
ततोऊ5हं तामिषुभिरद्दीप्यमानां समायान्तीमन्तकालार्कदीप्ताम् । छित्त्वा त्रिधा पातयामास भूमौ ततो ववौ पवन: पुण्यगन्धि:,तब मैंने प्रलयकालके सूर्यकी भाँति प्रज्वलित होनेवाली उस देदीप्यमान शक्तिको अपनी ओर आती देख अनेक बाणोंद्वारा उसके तीन टुकड़े करके उसे भूमिपर गिरा दिया। फिर तो पवित्र सुगन्धसे युक्त मन्द-मन्द वायु चलने लगी
tato 'haṃ tām iṣubhir addīpyamānāṃ samāyāntīm antakālārka-dīptām | chittvā tridhā pātayāmāsa bhūmau tato vavau pavanaḥ puṇya-gandhiḥ ||
ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເຫັນສັກຕິນັ້ນທີ່ລຸກໄຟສະຫວ່າງ—ດັ່ງດວງອາທິດໃນຍາມປະລັຍ—ພຸ່ງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຍິງລູກທະນູຫຼາຍດອກ ຕັດມັນເປັນສາມສ່ວນ ແລ້ວໃຫ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລົມອ່ອນໆກໍພັດມາ ນຳພາກິ່ນຫອມອັນບໍລິສຸດແລະເປັນມົງຄຸນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid warfare, the text frames righteous protection as a dharmic act: a lethal threat is neutralized with skill and restraint, and the ensuing auspicious sign (fragrant breeze) suggests the re-establishment of order after danger is checked.
Bhīṣma describes seeing a blazing śakti-weapon rushing toward him; he counters it by cutting it into three pieces with arrows and dropping it to the ground. Immediately afterward, a gentle, sweet-smelling wind blows, functioning as an auspicious atmospheric omen.