अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
ततो दिव्यानि माल्यानि प्रादुरासंस्ततस्ततः । वादित्राणि च दिव्यानि मेघवृन्दानि चैव ह,तदनन्तर वहाँ इधर-उधरसे दिव्य मालाएँ प्रकट होने लगीं और दिव्य वाद्य बज उठे। साथ ही सब ओर मेघोंकी घटाएँ छा गयीं
tato divyāni mālyāni prādurāsaṃs tatastataḥ | vāditrāṇi ca divyāni meghavṛndāni caiva ha ||
ຈາກນັ້ນ ມາລາອັນທິບພະຍະກໍປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນຈາກຫຼາຍທິດ. ສຽງດົນຕີທິບພະຍະດັງຂຶ້ນ ແລະກຸ່ມເມກກໍແຜ່ປົກຄຸມຟ້າທຸກດ້ານ—ເກີດບັນຍາກາດມົງຄຸນອັນເຫນືອໂລກ ເປັນລາງບອກແລະການຮັບຮອງຈາກເທວະດາໃນເຫດການທີ່ກຳລັງຄືບໜ້າ.
भीष्म उवाच
The verse highlights how the epic frames major turning points with auspicious or portentous signs—suggesting that human actions unfold under a larger moral-cosmic order (dharma), where approval, warning, or destiny may be indicated through extraordinary phenomena.
Bhishma describes a sudden manifestation of celestial garlands, the sounding of divine instruments, and clouds gathering everywhere—an atmosphere of supernatural auspiciousness/omen accompanying the ongoing events in the Udyoga Parva.