Shloka 20
Vidurā–Putra Saṃvāda: Utsāha, Kīrti, and Kṣātra Resolve
Udyoga-parva 131
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वती: समा: । राजदोषेण हि जगत् स्पृश्यते जगत: स च,ऐसा करनेसे वह दुष्कर्मी राजा अनेक वर्षोतक नरकमें ही निवास करता है। राजाका दोष जगत्को और जगतका दोष राजाको प्राप्त होता है
tato vasati duṣkarmā narake śāśvatīḥ samāḥ | rājadoṣeṇa hi jagat spṛśyate jagataḥ sa ca ||
ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ກະທຳຊົ່ວນັ້ນຈຶ່ງຢູ່ໃນນະລົກເປັນປີອັນຍາວນານດຸຈະອະນັນຕະ. ເພາະໂດຍຄວາມຜິດຂອງກະສັດ ໂລກທັງປວງຖືກເປື້ອນປົ່ນ; ແລະໂດຍຄວາມຜິດຂອງໂລກ ກະສັດກໍຖືກແຕະຕ້ອງເຊັ່ນກັນ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຕິດຕໍ່ທາງຄຸນທຳລະຫວ່າງຜູ້ປົກຄອງແລະປະຊາຊົນ ແລະນ້ຳໜັກແຫ່ງກຳຂອງການເປັນກະສັດ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Royal wrongdoing is not private: a king’s moral failure spreads to the realm, and the realm’s moral failure rebounds upon the king. The verse stresses the ethical interdependence of ruler and subjects and the severe karmic consequence for unjust governance.
Vāyudeva is speaking about the fate of a wicked king, declaring that such a ruler must dwell in hell for long ages, because the king’s दोष (fault) stains the world and the world’s दोष in turn stains the king.