Shloka 9
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि शुचीनि च । पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च
sravantīnāṃ ca puṇyānāṃ surasāni śucīni ca | pibantī vārimukhyāni śītāni vimalāni ca ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ນາງໄດ້ດື່ມນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ເຢັນ, ໃສ, ແລະບໍລິສຸດ—ຈາກແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດທີ່ໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ, ສາຍນ້ຳຫອມຫວານ ແລະປາສະຈາກມົນທິນ»។ ດັ່ງນັ້ນ ມາທະວີ ງາມສະຫງ່າດັ່ງຍອດອ່ອນໃໝ່ຂອງແກ້ວໄວດູຣະຍະ, ກິນຫຍ້າອ່ອນນຸ່ມລື່ນມີລົດຊາດປົນກັນ (ຂົມແລະຫວານ) ແລະເດີນທ່ອງໄປດັ່ງແມ່ກວາງຢູ່ທ່າມກາງຝູງກວາງໃນປ່າອັນສະຫງົບໂດດດ່ຽວ—ປອດໄພ ແລະບໍ່ມີໄຟປ່າ—ໂດຍຮັກສາພຣະຫມະຈັນຍະ ແລະປະພຶດທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage praises purity and self-restraint: living simply, seeking what is clean and wholesome, and upholding brahmacarya as a foundation for ‘great dharma’—ethical strength expressed through disciplined conduct.
Nārada describes Mādhavī’s forest life: she drinks pure, cool river-water, lives among deer in safe, solitary woods, and maintains celibate discipline while practicing exemplary righteousness.