Shloka 1
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
अपने-आप [छ। अंक विशर्त्याधिकशततमो< ध्याय: माथधवीका वनमें जाकर तप करना तथा ययातिका स्वर्गमें जाकर सुखभोगके पश्चात् मोहवश तेजोहीन होना नारद उवाच स तु राजा पुनस्तस्या: कर्तुकाम: स्वयंवरम् | उपगम्याश्रमपदं गज्भायमुनसंगमे
nārada uvāca | sa tu rājā punas tasyāḥ kartukāmaḥ svayaṃvaram | upagamyāśramapadaṃ gaṅgāyāmunasaṅgame ||
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາຊາ ຢະຍາຕິ ມີພຣະປະສົງອີກຄັ້ງຈະຈັດສະວະຍັມວະຣະໃຫ້ ມາທະວີ ແລະໄດ້ໄປພໍານັກຢູ່ອາສຣົມຂອງພຣະອົງ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ຕອນບັນຈົບກັນຂອງແມ່ນໍ້າ ຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ. ບົດນີ້ວາງພາບຄວາມຕັ້ງໃຈໃໝ່ຂອງກະສັດ—ການກັບຄືນສູ່ສະຖານທີ່ອາສຣົມອັນຊວນໃຫ້ສໍາລວດໃຈ ແລະສໍານຶກຍັບຍັ້ງ—ຊີ້ວ່າການຕັດສິນໃຈທາງສັງຄົມອັນໃຫຍ່ (ເຊັ່ນ ສະວະຍັມວະຣະ) ຄວນເຮັດດ້ວຍການພິຈາລະນາຢ່າງສຸກຸມ ແລະດ້ວຍຄວາມສະຫງົບຕາມທໍາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຫຸນຫັນ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse subtly links responsible action with a reflective environment: a king’s social and moral decisions—here, arranging a svayaṃvara—should be approached with steadiness and dharmic deliberation, symbolized by returning to an āśrama at a sacred confluence.
Narada narrates that King Yayāti, intending again to organize Mādhavī’s svayaṃvara, goes to his hermitage located at the Gaṅgā–Yamunā confluence, setting the stage for subsequent events connected with Mādhavī and Yayāti.