Shloka 34
सर्वाल्लोकान् विचरते द्वितीय इव भास्कर: । छठे पारणमें इससे दूना और सातवेंमें तिगुना फल मिलता है। वह मनुष्य अप्सराओंसे भरे हुए और इच्छानुसार चलनेवाले
sarvāllokān vicarate dvitīya iva bhāskaraḥ |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ລາວເດີນທາງຜ່ານໂລກທັງປວງ ດັ່ງພະອາທິດອົງທີສອງ. ການປະພຶດວິນັຍ (ວຣະຕະ) ທີ່ສຳເລັດເປັນຂັ້ນໆ—ຄັ້ງທີ 6 ບຸນກຸສົນເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ; ຄັ້ງທີ 7 ເພີ່ມເປັນສາມເທົ່າ. ແລ້ວລາວຂຶ້ນນັ່ງເທິງວິມານທີ່ເຄື່ອນໄປຕາມປາຖະໜາ—ສະຫວ່າງດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສ, ປະດັບດ້ວຍແທ່ນບູຊາຈາກແກ້ວໄວດູຣະຍະ, ຕົກແຕ່ງດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະປະກາລັງ, ມີອັບສະຣາລ້ອມຮອບ—ທ່ອງໄປທົ່ວສະກົນດ້ວຍສະຫວ່າງໄສດັ່ງພະອາທິດ. ຄັ້ງທີ 8 ລາວໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າພິທີຣາຊະສູຍະ, ຂຶ້ນວິມານງາມດັ່ງຈັນທຣະຂຶ້ນ, ຜູກດ້ວຍມ້າຂາວໄວດັ່ງໃຈ ແລະຂາວດັ່ງລຳແສງຈັນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The text frames disciplined observance—especially the proper completion (pāraṇa) of vows/fasts—as a source of increasing spiritual merit, culminating in exalted, luminous states symbolized by a celestial vimāna and the attainment of great sacrificial fruit (Rājasūya).
Vaiśampāyana describes the rewards granted to a person who completes successive pāraṇas: from doubled and tripled merit to traveling through all worlds like a second sun in a gem-adorned vimāna amid apsarases, and finally, at the eighth completion, gaining the merit equivalent to the Rājasūya sacrifice and ascending a moonrise-like chariot drawn by swift white horses.