Shloka 10
Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
तथा ददर्श पाज्चालीं कमलोत्पलमालिनीम् | वपुषा स्वर्गमाक्रम्य तिष्ठन्तीमर्कवर्चसम्
tathā dadarśa pāñcālīṃ kamalotpalamālinīm | vapuṣā svargam ākramya tiṣṭhantīm arkavarcasaṃ ||
ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ ດຣໍປະດີ ເຈົ້າຍິງແຫ່ງປາຍຈາລະ ປະດັບດ້ວຍພວງດອກບົວ ແລະ ດອກບົວນ້ຳ. ດ້ວຍລັດສະໝີອັນທິບຂອງຮູບກາຍນາງ ນາງດູເໝືອນຈະແຜ່ຄຸ້ມ ແລະ ສ່ອງກວ່າແດນສະຫວັນເອງ ຍືນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສະຫວ່າງໄສດັ່ງພຣະອາທິດ—ເປັນໝາຍແຫ່ງຜົນສຳເລັດຂອງຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ທຳ ຫຼັງຜ່ານຄວາມທຸກທົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic fruition and dharmic vindication: one who has endured hardship with steadfastness and integrity is ultimately honored, here symbolized by Draupadī’s sun-like radiance in Svarga.
In the Svargarohana episode, the narrator describes a vision of Draupadī in heaven—garlanded with lotuses, standing in divine brilliance that seems to pervade and outshine the celestial realm.