Shloka 196
Saṃsāra-Gahana Allegory: The Brāhmaṇa in the Forest and Well (संसारगहन-आख्यान)
अभीष्सति तदा नित्यमतृप्त: स पुन: पुनः । यद्यपि वह संकटमें था तो भी उस मधुको पीते-पीते उसकी तृष्णा शान्त नहीं होती थी। वह सदा अतृप्त रहकर ही बारंबार उसे पीनेकी इच्छा रखता था
abhīṣṣati tadā nityam atṛptaḥ sa punaḥ punaḥ | yadyapi sa saṅkaṭe 'bhavat tathāpi sa madhu-kaṃ pītvā pītvā tasya tṛṣṇā na śāmyati sma | sa sadā atṛpta eva bhūtvā bāraṃbāraṃ tat pātum icchati sma ||
ວິດູຣະກ່າວວ່າ: “ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ລາວກໍຍັງຢາກມັນຊ້ຳໆ. ແມ່ນແຕ່ດື່ມນ້ຳເຜິ້ງນັ້ນຊ້ຳໆ ຄວາມຫິວຂອງລາວກໍບໍ່ສົງບ. ຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ອິ່ມບໍ່ພໍຕະຫຼອດ ລາວຍັງປາຖະໜາຈະດື່ມມັນອີກເລື້ອຍໆ.” ຂໍ້ນີ້ຕອກຢ້ຳຄຳເຕືອນທາງຈັນຍາວ່າ ການຫຼົງໃນກາມສຸກ—even ເມື່ອເປັນໂທດ—ຈະເພີ່ມຄວາມຢາກ ບໍ່ໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈ.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Sense-pleasures do not end craving; repeated indulgence often intensifies desire. Dharma therefore recommends restraint and discernment, especially when one is already in danger or suffering.
Vidura describes a person who, despite being in a perilous situation, keeps drinking honey. The sweetness fails to satisfy; instead, he remains perpetually thirsty and continues to seek more—an image for compulsive attachment.