Purohita-Niyoga and the Brahma–Kṣatra Concord
Aila–Kaśyapa Saṃvāda
कश्यप उवाच एवमस्मिन् वर्तते लोक एव नामुत्रैवं वर्तते राजपुत्र । प्रेत्यैतयोरन्तरावान् विशेषो यो वै पुण्यं चरते यश्च पापम्,कश्यपने कहा--राजकुमार! इस लोकमें ही ऐसी बात देखी जाती है, परलोकमें इस प्रकारका बर्ताव नहीं है। जो पुण्य करता है वह और जो पाप करता है वह--दोनों जब मृत्युके पश्चात् परलोकमें जाते हैं तो वहाँ उन दोनोंकी स्थितिमें बड़ा भारी अन्तर हो जाता है
kaśyapa uvāca evam asmin vartate loka eva nāmutraivaṁ vartate rājaputra | pretyaitayor antarāvān viśeṣo yo vai puṇyaṁ carate yaś ca pāpam ||
ກັດສະຍະປະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກເຈົ້າແຫ່ງກະສັດ, ຄວາມແຕກຕ່າງແບບນີ້ເຫັນໄດ້ໃນໂລກນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ໃນໂລກໜ້າບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຫຼັງຄວາມຕາຍ ເມື່ອຜູ້ກະທຳບຸນ ແລະຜູ້ກະທຳບາບ ໄປສູ່ພາຍຫຼັງ, ຄວາມແຕກຕ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈະເກີດຂຶ້ນໃນສະພາບຂອງທັງສອງ»។
कश्यप उवाच
Kashyapa teaches that while worldly life may blur or delay moral outcomes, after death the consequences of one’s actions become decisively differentiated: merit leads to a higher state and sin to a lower one.
In a didactic exchange in the Shanti Parva, the sage Kashyapa addresses a prince, contrasting the apparent patterns of reward and punishment in this life with the clearer, more consequential moral reckoning that occurs in the afterlife.