Shloka 24
ऐल उवाच साध्वसाधून् धारयतीह भूमि: साध्वसाधूंस्तापयतीह सूर्य: । साध्वसाधूंश्चापि वातीह वायु- रापस्तथा साध्वसाधून् पुनन्ति,पुरूरवा बोले--इस जगतमें पृथ्वी तो पापियों और पुण्यात्माओंको समान रूपसे धारण करती है। सूर्य भी भले-बुरोंको एक-सा ही संताप देते हैं। वायु साधु और दुष्ट दोनोंका स्पर्श करती है और जल पापी एवं पुण्यात्मा दोनोंको पवित्र करता है
aila uvāca | sādhv-asādhūn dhārayatīha bhūmiḥ sādhv-asādhūṁs tāpayatīha sūryaḥ | sādhv-asādhūṁś cāpi vātīha vāyur āpas tathā sādhv-asādhūn punanti ||
ໄອລະ (ປຸຣູຣະວະສ) ກ່າວວ່າ: «ໃນໂລກນີ້ ແຜ່ນດິນຮອງຮັບທັງຄົນຊອບທຳ ແລະຄົນອະທຳຢ່າງເທົ່າກັນ. ຕາເວັນກໍເຜົາຮ້ອນທັງຄົນດີແລະຄົນຊົ່ວໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ. ລົມກໍພັດຜ່ານທັງນັກບຸນແລະຄົນຊົ່ວ, ແລະນ້ຳກໍຊຳລະທັງຄົນບາບແລະຄົນມີບຸນເທົ່າກັນ»។
ऐल उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impartiality of the natural order: earth, sun, wind, and water serve all beings without discrimination, suggesting that moral distinctions belong to human ethical judgment and karmic consequence rather than to nature’s basic operations.
Purūravas (Aila) reflects on how the great elements treat everyone alike—supporting, heating, touching, and purifying both virtuous and sinful persons—using this observation as a moral-philosophical point within the Shanti Parva’s discourse on dharma.