Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
कृत्वा ब्राह्मणसंस्थां वै प्रविष्ट: सुमहद् वनम् । महाराज! कश्यपने पृथ्वीको दानमें लेकर उसे ब्राह्मणोंके अधीन कर दिया और वे स्वयं विशाल वनके भीतर चले गये
kṛtvā brāhmaṇasaṁsthāṁ vai praviṣṭaḥ sumahad vanam | mahārāja! kaśyapena pṛthvīko dānameṁ lekar use brāhmaṇoṁke adhīn kar diyā aura ve svayaṁ viśāl vanake bhītar cale gaye |
ເມື່ອໄດ້ສ້າງຕັ້ງລະບຽບແລະອໍານາດຂອງພຣະພຣາຫມັນໃຫ້ໝັ້ນຄົງແລ້ວ ທ່ານກໍເຂົ້າໄປໃນປ່າໃຫຍ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່. ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ກາສະຍະປະໄດ້ຮັບເອົາແຜ່ນດິນເປັນທານ ແລະມອບໃຫ້ຢູ່ໃນການອຸປະຖໍາຂອງພຣະພຣາຫມັນ ແລ້ວທ່ານເອງກໍຖອນຕົນເຂົ້າສູ່ປ່າດົງໃຫຍ່—ເປັນການກໍານົດວ່າພຣະຣາຊະອໍານາດຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ທຳມະ ແລະການສະຫຼະຄືຈຸດສຸດທ້າຍຂອງການປົກຄອງອັນຊອບທໍາ.
वासुदेव उवाच
Legitimate rule is grounded in dharma: the realm is to be entrusted to righteous custodians (here, Brahmins as guardians of sacred law), and the ruler’s ultimate ideal is detachment—withdrawal into the forest after fulfilling duty.
Vāsudeva describes how Kaśyapa received the earth as a gift, placed it under Brahmin stewardship, and then retired into a vast forest, signaling a transition from worldly authority to ascetic withdrawal.