Shloka 10
यत्र देवो महाबाहु: शाश्वतः पुरुषोत्तम: । अनादिनिधनो विप्र किमाश्नर्यमत: परम्
yatra devo mahābāhuḥ śāśvataḥ puruṣottamaḥ | anādinidhano vipra kim āścaryam ataḥ param ||
ນາກາໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈະມີອັນໃດນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງກວ່ານີ້—ທີ່ໃນລັດສະໝີອັນພິເສດຂອງພຣະອາທິດ ມີພຣະບຸລຸດສູງສຸດອັນຖາວອນ, ມະຫາບາຫຸ, ອະນາດິ ແລະອະນັນຕະ ສະຖິດຢູ່? ຈາກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນເມັດພັນຊີວິດຫຼາຍປະເພດ ແລະໂດຍການຄ້ຳຈຸນຂອງພຣະອົງ ແຜ່ນດິນນີ້ທັງໝົດ—ພ້ອມດ້ວຍສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກຄ້ຳຈຸນໄວ້. ຖ້ານາຣາຍະນະເອງສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ໃນວົງພຣະອາທິດ, ຈະມີອັນໃດຈະເກີນກວ່ານັ້ນໃນຄວາມອັດສະຈັນ?»
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the supreme, beginningless Lord (Puruṣottama/Nārāyaṇa) as the inner support of cosmic order—so present and powerful that even the Sun’s radiance is portrayed as his abode; recognizing this evokes reverence and wonder.
A Nāga addresses a brāhmaṇa and points to a theological-cosmological marvel: the Supreme Lord is said to dwell in the Sun’s sphere, from whom life’s ‘seeds’ arise and by whose support the earth and all beings are sustained.