Shloka 5
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद् झद्युतिः । स्थानस्य सा भवेत् तस्य स्वयं तेन विराजता,एक हजार सूर्योंके एकत्र होनेपर जितनी कान्ति हो सकती है, उतनी ही उस स्थानकी भी कान्ति है, जहाँ भगवान् विराज रहे हैं
yā hi sūryasahasrasya samastasya bhaved jadyutiḥ | sthānasya sā bhavet tasya svayaṃ tena virājatā ||
ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ຫາກນໍາພຣະອາທິດພັນດວງມາຮວມກັນ—ຄວາມສົດໃສຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ, ເພາະພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບຢູ່ນັ້ນເປັນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the highest splendor is the sanctifying radiance of the Divine presence: a place becomes supremely luminous and venerable not by external light, but because the Lord Himself abides there.
Nārada is describing the extraordinary brilliance of the Lord’s abode or seat, comparing it to the combined radiance of a thousand suns to convey overwhelming, transcendent majesty.