Shloka 61
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
ततस्तस्मिन् वरान् प्रीतो दत्तवानस्म्यनुत्तमान् । 'पूर्वकालमें मेरे द्वारा उत्पन्न किये गये ब्रह्माने स्वयं ही मुझ यज्ञपुरुषका यजन किया था। इससे प्रसन्न होकर मैंने उन्हें उत्तम वरदान दिये थे |। ६० ई ।।
tatas tasmin varān prīto dattavān asmy anuttamān | pūrvakāle mayotpāditena brahmaṇā svayam eva māṁ yajñapuruṣaṁ yajitaḥ | tena prīto 'haṁ tasmai varān anuttamān adadam | matputratvaṁ ca kalpādau lokādhyakṣatvam eva ca |
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້າພໍໃຈໃນພຣະອົງ ຂ້າໄດ້ປະທານພອນອັນສູງສຸດ. ໃນການກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເກີດຈາກຂ້າ—ໄດ້ບູຊາຂ້າ ໃນຖານະພຣະບຸລຸດແຫ່ງຍັດຍະ. ເມື່ອຂ້າຍິນດີດ້ວຍການນັ້ນ ຂ້າໄດ້ປະທານຂອງຂວັນອັນປະເສີດ: ໃນຕົ້ນແຫ່ງແຕ່ລະກັບ (kalpa) ພຣະອົງຈະເກີດເປັນບຸດຂອງຂ້າ ແລະຈະໄດ້ຕຳແໜ່ງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage links rightful authority to devotion and ritual responsibility: Brahmā’s status as world-overseer is portrayed as grounded in reverence toward the sacrificial Lord and in maintaining cosmic order (maryādā).
Bhishma recounts an ancient episode in which Brahmā worshipped the Yajñapuruṣa; pleased, the deity granted Brahmā boons—especially recurring sonship at each kalpa’s start and the office of lokādhyakṣa (overseer of the worlds).