Shloka 103
Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
एतन्न: संशयं छिन्धि प्रमाणं नो भवान् मतः । “राजन! किसके द्वारा यज्ञ करना चाहिये? बकरेके द्वारा अथवा अन्नद्वारा? हमारे इस संदेहका आप निवारण करें। हमलोगोंकी रायमें आप ही प्रामाणिक व्यक्ति हैं'
etannaḥ saṁśayaṁ chindhi pramāṇaṁ no bhavān mataḥ |
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງຕັດຂາດຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງພວກເຮົາ. ໃນທັດສະນະຂອງພວກເຮົາ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ນໍາທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້. ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ຄວນທໍາຍັດຍາດ້ວຍຫຍັງ—ດ້ວຍແບ້ ຫຼື ດ້ວຍເຂົ້າ/ທັນຍາຫານ? ຂໍພຣະອົງແກ້ຄວາມລັງເລນີ້ໃຫ້ແຈ້ງ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical-ritual dilemma—whether sacrifice should involve animal offering or grain—and emphasizes seeking a trustworthy authority (pramāṇa) to resolve doubt in matters of dharma.
Bhishma voices a question addressed to a king, requesting a decisive clarification about the proper means of performing yajña: with a goat (animal offering) or with grain (non-violent offering).