Shloka 31
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
प्रावेशयत् ततः कक्ष्यां तृतीयां राजवेश्मन: । थोड़ी ही देरमें राजमन्त्री हाथ जोड़े हुए वहाँ पधारे और उन्हें अपने साथ महलकी तीसरी ड्योढ़ीमें ले गये ।।
prāveśayat tataḥ kakṣyāṃ tṛtīyāṃ rājaveśmanaḥ | tatrāntaḥpurasambaddhaṃ mahac caitrarathopamam |
ພີສະມະ (Bhīṣma) ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ມາ ມະນະຕຣີໄດ້ນໍາເຂົາເຂົ້າໄປຍັງລານພາຍໃນຊັ້ນທີສາມຂອງພະຣາຊວັງ. ທີ່ນັ້ນ ຕິດກັບເຂດອັນຕະພຸຣະ (ເຂດນາງໃນ) ມີສວນໃຫຍ່ງາມວິເສດ ຊື່ນບານດັ່ງປ່າໄຊຕຣະຣະຖະ (Caitraratha) ອັນໂດ່ງດັງ. ໃນນັ້ນມີສະຫຼອງນ້ໍາຫຼາຍແຫ່ງ ແຍກເປັນສ່ວນໆ ເພື່ອການຫຼິ້ນນ້ໍາ; ສວນອັນຮື່ນຮົມນັ້ນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ກໍາລັງອອກດອກ. ສວນອັນປະເສີດນັ້ນມີນາມວ່າ ‘ປຣະມະດາວະນ’ (Pramadāvana); ມະນະຕຣີໄດ້ນໍາ ສຸກະເທວະ (Śukadeva) ເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights royal hospitality and the deliberate staging of worldly splendor—palace courts, inner gardens, and pleasure-ponds—often used in epic narratives to contrast external luxury with inner discipline, testing whether a visitor (here, Śukadeva) remains steady in dharma and detachment amid temptations.
A royal minister escorts Śukadeva through the palace into the third inner precinct. Adjacent to the antaḥpura lies a magnificent garden likened to Caitraratha, filled with separate ponds for water-play and blooming trees. The garden is named Pramadāvana, and Śukadeva is led inside.