Shloka 29
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इस प्रकार उपदेश पाकर मैं विषयोंकी आसक्तिसे रहित हो मुक्तिविषयक तीन प्रकारकी समस्त वृत्तियोंका आचरण करता हूँ और अकेला ही परमपदमें स्थित हूँ ।।
janaka uvāca |
iti prakāram upadeśaṁ prāpya ahaṁ viṣayāsakti-rahito bhūtvā mokṣa-viṣayakās trividhaḥ sarvā vṛttīr ācarāmi caika eva paramapade sthito 'smi ||
vairāgyaṁ punar etasya mokṣasya paramo vidhiḥ |
jñānād eva ca vairāgyaṁ jāyate yena mucyate ||
ຈະນະກະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນແບບນີ້ ຂ້ອຍກໍພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ອາລົມສຳຜັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຝຶກປະພຶດວິຖີທັງສາມທີ່ເກີ່ຍວກັບການຫຼຸດພົ້ນ ແລະຂ້ອຍອາໄສຢູ່ຜູ້ດຽວໃນສະພາບສູງສຸດ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ວິໄຣຍາກະ (vairāgya) ຄືຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ ແມ່ນວິທີສູງສຸດຂອງການຫຼຸດພົ້ນນີ້; ແລະຄວາມຄາຍນັ້ນເກີດຈາກປັນຍາເທົ່ານັ້ນ—ໂດຍມັນ ມະນຸດຈຶ່ງຖືກປົດປ່ອຍ.”
जनक उवाच
Educational Q&A
Liberation is chiefly attained through vairāgya (dispassion), and that dispassion is born from jñāna (true knowledge). Knowledge loosens attachment to sense-objects, enabling freedom.
King Janaka speaks as a realized exemplar: after receiving instruction, he describes his inner transformation—freedom from sense-attachment—and affirms that he practices the disciplines oriented to liberation while abiding in the supreme state.