Shloka 4
नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
यदेव योगा: पश्यन्ति तत् सांख्यैरपि दृश्यते । एकं॑ सांख्यं च योगं च य: पश्यति स तत्त्ववित्,योगी जिस तत्त्वका साक्षात्कार करते हैं, वही सांख्योंद्वारा भी देखा जाता है; अतः जो सांख्य और योगको एक देखता है, वही तत्त्वज्ञानी है
yad eva yogāḥ paśyanti tat sāṅkhyair api dṛśyate | ekaṃ sāṅkhyaṃ ca yogaṃ ca yaḥ paśyati sa tattvavit ||
ຢາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຄວາມເປັນຈິງອັນດຽວກັນທີ່ຜູ້ປະຕິບັດໂຢກະເຫັນແຈ້ງໂດຍກົງ ນັ້ນຜູ້ດຳເນີນຕາມສາງຂະຍະກໍເຫັນໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດເຫັນວ່າ ສາງຂະຍະ ແລະ ໂຢກະ ເປັນອັນດຽວໃນແກ່ນສານ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງ; ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ວິທີປະຕິບັດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ອາດມາບັນຈົບຢູ່ໃນປັນຍາສູງສຸດອັນດຽວ ແລະບໍ່ຄວນນຳມາຕໍ່ຕ້ານກັນໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ.»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Yoga and Sāṅkhya, though methodologically different, culminate in the same realization of ultimate Reality; true wisdom lies in recognizing their essential unity rather than treating them as rival paths.
In Śānti Parva’s instructional setting, Yājñavalkya is presenting a doctrinal clarification: he harmonizes two respected disciplines—Sāṅkhya’s discriminative insight and Yoga’s experiential practice—by asserting that both reveal the same truth to the sincere seeker.