Shloka 16
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
संघातवन्मर्त्यलोक: परस्परमपाश्रित: । कदलीगर्भनि:सारो नौरिवाप्सु निमज्जति
saṅghātavan martyalokaḥ parasparam apāśritaḥ | kadalīgarbhaniḥsāro naur ivāpsu nimajjati ||
ພາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂລກມະຕະນີ້ເຫມືອນຮ່າງກາຍທີ່ປະກອບຂຶ້ນຈາກສ່ວນຫຼາຍຢ່າງ; ສ່ວນເຫຼົ່ານັ້ນພຶ່ງພາກັນແລະກັນ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ກຸ່ມຄວາມສຳພັນໂລກີ—ເມຍ, ລູກ, ສັດລ້ຽງ ແລະອື່ນໆ—ກໍຕັ້ງຢູ່ເທິງການພຶ່ງພາກັນ. ແຕ່ສັງສາຣະນີ້ກົມໂປງ ແລະບໍ່ມີແກ່ນສານ ເຫມືອນໄສ້ໃນຕົ້ນກ້ວຍ; ແລະເຫມືອນເຮືອຈົມໃນນ້ຳ, ທຸກສິ່ງໃນນີ້ຖືກຈົມຢູ່ໃນກະແສອັນລ່ວງໜ້າຂອງເວລາ.”
पराशर उवाच
Educational Q&A
Worldly life is mutually dependent and tightly interlinked, yet ultimately insubstantial and impermanent; everything is carried away and submerged by Time, so one should cultivate detachment and discernment.
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, the sage Parāśara speaks, using vivid metaphors (a hollow banana pith and a sinking boat) to warn against overreliance on worldly ties and to emphasize the overpowering movement of Time.