Shloka 6
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
अप्रमेयमनाधृष्यं सर्वलोकेषु भारत । भरतनन्दन! महाराज! पूर्वकालमें सुमेरु पर्वतका ज्योतिष्क नामसे प्रसिद्ध एक शिखर था, जो सविता (सूर्य) देवतासे सम्बन्ध रखनेके कारण सावित्र कहलाता था। वह सब प्रकारके रत्नोंसे विभूषित, अप्रमेय, समस्त लोकोंके लिये अगम्य और तीनों लोकोंद्वारा पूजित था ।। तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते,सुवर्णमय धातुसे विभूषित उस पर्वतशिखरके तटपर बैठे हुए महादेवजी उसी प्रकार अपूर्व शोभा पाते थे मानो किसी सुन्दर पर्यड्कपर बैठे हों। वहीं प्रतिदिन उनके वामपार्श्रमें रहकर गिरिराजनन्दिनी भगवती पार्वती भी अनुपम शोभा पाती थीं
aprameyam anādhṛṣyaṁ sarvalokeṣu bhārata | bharatanandana mahārāja pūrvakāle sumeru-parvatasya jyotiṣka-nāmnā prasiddhaṁ śikharaṁ āsīt, yat savitā-devatā-sambandhāt sāvitraṁ nāma labdhavān | tat sarva-ratna-vibhūṣitaṁ aprameyaṁ samasta-lokānāṁ durgamaṁ trailokya-pūjitaṁ ca āsīt || tatra devo giri-taṭe hema-dhātu-vibhūṣite suvarṇa-maya-dhātu-vibhūṣite tasmin parvata-śikhara-taṭe niṣaṇṇaḥ mahādevaḥ apūrva-śobhāṁ lebhe yathā kaścid ramya-paryaṅke niṣaṇṇaḥ | tatraiva pratidinaṁ tasya vāma-pārśve girirāja-nandinī bhagavatī pārvatī api anupama-śobhāṁ lebhe ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຂອງວົງພາຣະຕະ, ໂອ ພະມະຫາກະສັດ—ໃນການກ່ອນ ທີ່ພູສຸເມຣຸ ມີຍອດພູໜຶ່ງມີຊື່ລືອຊາ «ໂຈຕິສະກະ». ເນື່ອງຈາກມັນສຳພັນກັບ ສະວິຕຣ (ເທວະແຫ່ງດວງອາທິດ) ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ສາວິຕຣະ». ຍອດນັ້ນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີທຸກຊະນິດ ຍິ່ງໃຫຍ່ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ສຳລັບບັນດາໂລກ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກໂລກທັງສາມ. ທີ່ນັ້ນ ບນຊາຍຜາຂອງພູທີ່ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແຮ່ຄຳ ພຣະມະຫາເທວະ ປະທັບນັ່ງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະໂພດສະພາບອັນປະຫລາດ ດັ່ງປະທັບຢູ່ເທິງຕຽງອັນງາມ. ແລະທີ່ນັ້ນ ທຸກວັນ ຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ທິດາແຫ່ງຈອມພູ—ພຣະນາງພາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນພຣະແມ່ອັນສັກສິດ—ກໍສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຣັດສະມີທີ່ຫາສິ່ງໃດທຽບບໍ່ໄດ້.
भीष्म उवाच