Shloka 263
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
छित्त्वैनां सुकृतो यान्ति नैनां छिन्दन्ति दुष्कृत: । गाँवोंमें रहकर विषय-भोगोंमें आसक्त होना--यह जीवको बाँधनेवाली रस्सीके समान है। केवल पुण्यात्मा पुरुष ही इसे काटकर निकल पाते हैं। पापी पुरुष इसे नहीं काट सकते
chittvaināṃ sukṛto yānti naināṃ chindanti duṣkṛtaḥ |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ມີບຸນຄຸນທຳຕັດຂາດເຊືອກຜູກມັດນີ້ແລ້ວຂ້າມພົ້ນໄປ; ຄົນຊົ່ວບໍ່ອາດຕັດໄດ້. ການຢູ່ທ່າມກາງບ້ານເມືອງ ແລະຫຼົງຕິດໃນຄວາມເພີດເພີນທາງອາຍະຕະນະ ເປັນເຫມືອນເຊືອກທີ່ຜູກມັດສັດຜູ້ມີກາຍ. ມີແຕ່ຜູ້ດີມີບຸນ ດ້ວຍການຂັດເກົາຕົນ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຕັດພັນທະນີ້ໄດ້; ຜູ້ມີບາບຜູ້ຖືກຕັນຫາຂັບເຄື່ອນ ຍັງບໍ່ອາດຫຼຸດພົ້ນ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to sense-pleasures functions like a rope binding the soul; only the meritorious and self-controlled can cut this bond, while the sinful—enslaved by craving—cannot.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma continues advising Yudhishthira, using a terse contrast—sukṛta and duṣkṛta—to emphasize that inner freedom requires severing attachment.