नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
अज्जन्येतानि यज्ञस्य यज्ञो मूलमिति श्रुति: । आज्येन पयसा दध्ना शकृता5$मिक्षया त्वचा
ajyajanyetāni yajñasya yajño mūlam iti śrutiḥ | ājyena payasā dadhnā śakṛtā'mikṣayā tvacā |
ກະປິລະ ອະທິບາຍວ່າ ວັດຖຸທີ່ເກີດຈາກງົວ ເປັນອົງປະກອບສໍາຄັນຂອງການບູຊາຍັດ (ຍັດຍະ) ແລະ ຍັດຍະນັ້ນ ຖືກສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ສອນວ່າ ເປັນຫຼັກຄໍ້າຈຸນຄວາມມັ່ນຄົງຂອງໂລກ. ດ້ວຍເນີຍໃສ (ກີ), ນ້ຳນົມ, ນົມສົ້ມ, ຂີ້ງົວ, ອາມິກສາ (ອາຫານນົມທີ່ຈັດເພື່ອພິທີ), ແລະ ແມ່ນແຕ່ໜັງ—ງົວກໍເປັນເຄື່ອງອຸປະກອນໃຫ້ການປະກອບພິທີຕາມທຳນຽມສຳເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເກັບກໍາ ແລະ ໃຊ້ວັດຖຸແຕ່ລະຢ່າງ ຕາມທີ່ກົດບັນຍັດສັກສິດກໍານົດໄວ້.
कपिल उवाच
Kapila teaches that yajña, grounded in śruti, is a sustaining principle for worldly order, and that the cow’s products are legitimate, prescribed means for fulfilling ritual duty; one should procure and use them according to scriptural injunction.
In a didactic discourse within Śānti Parva, Kapila is explaining the ritual and ethical significance of yajña, listing cow-derived substances (like ghee, milk, curd, dung, āmikṣā, hide) as components used in sacrificial practice and urging their proper, rule-based collection and use.