कपिल–स्यूमरश्मि संवादः
Kapila and Syūmaraśmi on Renunciation, Householder Support, and Epistemic Authority
पज्चेन्द्रियेषु भूतेषु सर्व वसति दैवतम् । आदित्यश्रन्द्रमा वायुर्त्रह्या प्राण: क्रतुर्यम:
pañcendriyeṣu bhūteṣu sarvaṃ vasati daivatam | ādityaś candramā vāyus trayaḥ prāṇaḥ kratur yamaḥ ||
ຕຸລາທາຣາ ສອນວ່າ: «ໃນບັນດາສັດທີ່ປະກອບດ້ວຍອິນທຣີຍ໌ທັງຫ້າ ພຣະອຳນາດອັນສັກສິດສະຖິດຢູ່ທົ່ວໄປ. ໃນຊີວິດທີ່ມີຮ່າງກາຍນີ້ ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະລົມ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພະລັງຊີວິດສາມປະການ; ແລະຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນມີ ກຣະຕຸ (ພິທີ/ການກະທຳອັນມີວິໄນ) ແລະ ຍະມະ (ການຂົ່ມໃຈທາງສິນທຳ ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ). ຈຸດໝາຍທາງຈັນຍາຄື: ຄວາມເຄົາລົບແລະການຄວບຄຸມຕົນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການເຫັນວ່າພຣະອຳນາດສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະການນັບຖືພະລັງທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດ ແລະຄ້ຳຈຸນລະບຽບ».
तुलाधार उवाच
That the divine pervades all five-sensed living beings, and that recognizing the life-sustaining cosmic powers (Sun, Moon, Wind as prāṇa) supports an ethic of restraint, reverence, and dharmic conduct.
In the Tulādhāra discourse of the Śānti Parva, Tulādhāra instructs his interlocutor on dharma by pointing to the indwelling divinity in all beings and to the cosmic principles that sustain life and moral order.