कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
सो<मर्षवशमापन्नस्तुलाधारदिदृक्षया । पृथिवीमचरद् राजन् यत्र सायंगृहो मुनि:
so 'marṣavaśam āpannas tulādhāra-didṛkṣayā | pṛthivīm acarad rājan yatra sāyaṃgṛho muniḥ ||
ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດເຄືອງຄອບງຳ ລາວຈຶ່ງອອກເດີນທາງເພື່ອໄປເບິ່ງ ຕຸລາທາຣະ. ລາວພາລະເດີນພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ; ແລະບ່ອນໃດທີ່ຍາມແລງຕົກລົງ ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ມຸນີນັ້ນພັກຄ້າງຄືນ. ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດອາດຜັກດັນແມ່ນແຕ່ນັກບຳເນັດໃຫ້ກາຍເປັນການຊອກຫາອັນບໍ່ສະຫງົບ; ແຕ່ການຢຸດພັກເມື່ອຕົກຄ່ຳ ສະທ້ອນຄວາມສຳລວມ ແລະ ລະບຽບ ທ່າມກາງຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນໃຈ.
भीष्म उवाच
The verse contrasts inner agitation (being overpowered by indignation) with outer discipline (stopping wherever dusk arrives). It hints that ethical progress requires mastering anger and maintaining regulated conduct even while pursuing instruction.
Bhishma narrates that a sage, driven by indignation, sets out to meet/see Tulādhāra. He roams across the earth and each evening lodges wherever nightfall finds him, continuing his journey day by day.