Shloka 10
मृत्योर्ब्रह्मणा नियोजनम् — The Commissioning of Mṛtyu by Brahmā
स कामकान्तो न तु कामकामः: स वै कामात् स्वर्गमुपैति देही
sa kāmakānto na tu kāmakāmaḥ | sa vai kāmāt svargamupaiti dehī |
ວະຍາສະ ອະທິບາຍວ່າ: ຜູ້ມີປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງ ເປັນຜູ້ທີ່ຄົນທີ່ຖືກຄວາມປາຖະໜາຂັບເຄື່ອນມັກຖືກດຶງດູດເຂົ້າຫາ; ແຕ່ລາວເອງບໍ່ໄດ້ໄລ່ຕາມຄວາມເພີດເພີນທາງປະສາດສຳຜັດ. ກົງກັນຂ້າມ ຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດຮ່າງກາຍເປັນ “ຕົນ” ແລະປາຖະໜາຄວາມສຸກທາງກາມ ຍ່ອມຖືກຄວາມປາຖະໜານຳໄປຫາຜົນຂອງມັນ—ໄປສູ່ສະຫວັນເປັນລາງວັນຂອງກຳທີ່ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມປາຖະໜາ—ບໍ່ແມ່ນການຫຼຸດພົ້ນທີ່ເກີດຈາກອິດສະລະພາຍໃນ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
A steady-minded person may be admired by the desire-driven, but he does not pursue pleasures; the body-identified pleasure-seeker, acting from desire, attains heaven as a karmic result—still within the cycle of results—rather than the freedom that comes from desirelessness.
In Śānti Parva’s instruction on conduct and inner discipline, Vyāsa contrasts two orientations: the wise, self-controlled person versus the embodied person ruled by craving, explaining the different destinations produced by their motivations.