Shloka 24
राजधर्मः—राष्ट्ररक्षणं, दण्डनीतिः, हयग्रीवोपाख्यानम्
Royal Duty: Protection, Penal Policy, and the Hayagrīva Exemplum
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधर्मानुशासनपर्वमें व्यासवाक्यविषयक चौबीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,सुखमेव हि दुःखान्तं कदाचिद् दुःखत: सुखम् | तस्मादेतद् द्ववं जह्माद् य इच्छेच्छाश्वतं सुखम्
sukham eva hi duḥkhāntaṃ kadācid duḥkhataḥ sukham | tasmād etad dvandvaṃ jahyād ya icchec chāśvataṃ sukham ||
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ມະຫາພາຣະຕະ» ພາກ «ສານຕິປະຣະວະ» ພາຍໃນ «ຣາຊະທັມມານຸສາສະນະປະຣະວະ» ບົດທີ 24 ວ່າດ້ວຍພຣະວະຈະນະຂອງວະຍາສະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຄວາມສຸກບາງຄັ້ງກໍສິ້ນສຸດເປັນຄວາມທຸກ ແລະບາງຄັ້ງຄວາມສຸກກໍເກີດຈາກຄວາມທຸກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາຖະນາຄວາມຜາສຸກອັນຍືນຍົງ ຄວນລະທິ້ງຄູ່ຕົວຕ້ານນີ້ (ສຸກ–ທຸກ) ແລະຢືນຢັນໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງທ່າມກາງທັງສອງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Pleasure and pain are unstable and can transform into each other; therefore, the seeker of lasting good should relinquish attachment to these dualities and cultivate steadiness (equanimity).
Vaiśampāyana concludes a section within the Śānti Parva’s Rājadharmānuśāsana material, summarizing the ethical point that a ruler or aspirant should not be swayed by alternating happiness and sorrow.