Adhyāya 240: Indriya–Manas–Buddhi–Ātman — The Inner Hierarchy and Restraint (इन्द्रिय-मनस्-बुद्धि-आत्म-क्रमः)
सत्त्वसंसेवनाद धीरो निद्रामुच्छेत्तुमरहति । विद्वानोंने योगके जो काम
sattvasaṃsevanād dhīro nidrām ucchettum arhati | vidvān yoge ye kāma-krodha-lobha-bhayaṃ ca pañcamaṃ svapnam—ime pañca doṣāḥ proktās teṣāṃ pūrṇatayā ucchedaṃ kuryāt | teṣu krodhaṃ śamena (manonigrahena) jayet, kāmaṃ saṅkalpatyāgena parājayet; tathā dhīraḥ sattvaguṇasaṃsevanena nidrāyā ucchedaṃ kartum śaknoti ||
ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂດຍການບໍລິບູນຄຸນສັດຕະວະ ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງຈຶ່ງເໝາະສົມທີ່ຈະຕັດຂາດການນອນ. ປັນຍາຊົນກ່າວວ່າ ໃນວິໄນໂຍຄະມີຂໍ້ບົກພ່ອງ 5 ປະການ—ກາມ, ໂກດ, ໂລບ, ຄວາມຢ້ານ, ແລະ ປະການທີ 5 ຄື ຄວາມຝັນ—ຄວນຖອນຮາກມັນໃຫ້ໝົດ. ໃນນັ້ນ ໂກດຊະນະໄດ້ດ້ວຍການຂົ່ມໃຈຢ່າງສະຫງົບ; ກາມພ່າຍແພ້ໄດ້ດ້ວຍການລະທິ້ງຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ບີບຄັ້ນ; ແລະໂດຍການພຶ່ງພາສັດຕະວະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຜູ້ມີໃຈແນ່ວແນ່ຈຶ່ງຊະນະການນອນໄດ້.
व्यास उवाच
Yoga requires uprooting five inner obstacles—desire, anger, greed, fear, and dreaming. Anger is mastered through śama (calm self-restraint), desire through giving up saṅkalpa (compulsive intention), and sleep/torpor through sustained cultivation of sattva.
In the instruction-heavy Shānti Parva, Vyāsa speaks as a teacher, listing psychological impediments to yogic steadiness and prescribing specific counter-practices to overcome them.