Shloka 13
कालनिर्णयः, युगधर्मवर्णनम्, सृष्टिक्रमश्च
Time-Reckoning, Yuga-Dharma, and the Sequence of Creation
अर्थसिद्धिमनर्थ च जीवितं मरणं तथा । सुखदुःखफले चैव न द्वेष्मि न च कामये,मैं न तो अर्थसिद्धि, जीवन और सुखमय फलकी कामना करता हूँ और न अनर्थ, मृत्यु एवं दुःखमय फलसे द्वेष ही रखता हूँ
artha-siddhim anarthaṃ ca jīvitaṃ maraṇaṃ tathā | sukha-duḥkha-phale caiva na dveṣmi na ca kāmaye ||
ສັກຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ປາຖະໜາຄວາມສຳເລັດ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີ; ແລະກໍບໍ່ໄດ້ຊັງຊອງຄວາມວິບັດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ໂຫຍຫາຊີວິດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຫວາດຫວັນຕໍ່ຄວາມຕາຍ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ຂ້ອຍບໍ່ປາຖະໜາຜົນທີ່ຫວານຊື່ນ ແລະ ບໍ່ຊັງຜົນທີ່ເຈັບປວດ.”
श॒क्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches equanimity: a disciplined mind does not cling to favorable outcomes (success, life, pleasure) nor hate unfavorable ones (misfortune, death, pain). Such neutrality toward the fruits of experience supports dharma and inner freedom.
In the Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Śakra (Indra) speaks in a didactic tone, presenting an ideal stance of self-control and non-attachment—framing how a wise person should relate to fortune and adversity.