Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
विनाशिनो हाध्रुवजीवितस्य कि बन्धुभिभभिन्नपरिग्रहै श्व । विहाय यो गच्छति सर्वमेव क्षणेन गत्वा न निवर्तते च
vināśino hādhruva-jīvitasya kiṁ bandhubhir bhinna-parigrahaiḥ śvaḥ | vihāya yo gacchati sarvam eva kṣaṇena gatvā na nivartate ca ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ້! ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຊີວິດບໍ່ທົນ ແລະ ອາຍຸບໍ່ແນ່ນອນ ຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດແທ້ຈາກຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະ ຊັບສິນທີ່ແຕກກະຈາຍ ບໍ່ມັ່ນຄົງ? ຄິດເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ຜູ້ໃດທີ່ປ່ອຍວາງທຸກສິ່ງດ້ວຍຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ ແລະ ອອກເດີນທາງໄປ—ເມື່ອໄປແລ້ວ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຫວນກັບມາເກີດໃນໂລກອີກ.”
भीष्म उवाच
Because life and the body are perishable and uncertain, clinging to relatives and possessions is ultimately unreliable; swift, dispassionate renunciation leads to non-return—freedom from rebirth.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma teaches Yudhishthira by emphasizing the fragility of life and urging detachment as the path toward moksha.