Prahlāda–Indra Saṃvāda: Kartṛtva (Agency) and Svabhāva (Nature) in the Causation of Karma
साधन आरम्भ कर देनेपर उसे बीचमें न रोके। जैसे आग धीरे-धीरे तेज की जाती है, उसी प्रकार ज्ञानके साधनको शनैः-शनै: उद्दीपित करे। ऐसा करनेसे ज्ञान सूर्यके समान प्रकाशित होने लगता है ।।
sādhanaṃ ārambhaṃ kṛtvā madhye na nivārayet | yathā agniḥ śanaiḥ-śanaiḥ tīvraḥ kriyate tathā jñānasya sādhanam api śanaiḥ-śanaiḥ uddīpayet | evaṃ kṛte jñānaṃ sūryavat prakāśate || jñānādhiṣṭhānam ajñānaṃ trīṃl lokān adhitiṣṭhati | vijñānānugataṃ jñānam ajñānena apākṛṣyate ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ເລີ່ມວິໄນຫຼືການປະຕິບັດແລ້ວ ບໍ່ຄວນຢຸດກາງທາງ. ເຫມືອນໄຟທີ່ເພີ່ມຄວາມແຮງຢ່າງຊ້າໆ ກໍຄວນຈຸດເຜົາເຄື່ອງມືແຫ່ງປັນຍາທີລະນ້ອຍ; ເມື່ອເຮັດແບບນັ້ນ ປັນຍາຈະເລີ່ມສ່ອງສະຫວ່າງເຫມືອນດວງອາທິດ. ແມ່ນແຕ່ອະວິຊາກໍອາໄສຢູ່ເທິງປັນຍາ ຊຶ່ງແຜ່ຄຸ້ມແລະຄ້ຳຈຸນໂລກທັງສາມ; ແຕ່ໂດຍອະວິຊາ ປັນຍາທີ່ມີວິຈາລະນະນຳພາ ຖືກຫຼຸດທອນ ແລະຖືກດຶງໃຫ້ຖອຍຫຼັງ.
भीष्म उवाच
Do not abandon a discipline once begun; cultivate the means to knowledge gradually and steadily. True knowledge becomes luminous through sustained practice, while ignorance can obscure even discernment-guided understanding.
In the Śānti Parva’s instruction to Yudhiṣṭhira, Bhīṣma continues ethical-spiritual counsel, using the metaphor of slowly intensifying fire to recommend patient, uninterrupted cultivation of knowledge and warning how ignorance diminishes insight.