Shloka 13
Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
यद्वत् कान्तारमातिष्ठ न्नौत्सुक्यं समनुव्रजेत् । ग्राम्यमाहारमादद्यादस्वाद्गपि हि यापनम्
yadvat kāntāram ātiṣṭhan nautsukyaṃ samanuvrajet | grāmyaṃ āhāram ādad yād asvādag api hi yāpanam ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ເຫມືອນຜູ້ຢູ່ປ່າບໍ່ໄລ່ຕາມຄວາມຢາກ, ແຕ່ຍອມຮັບອາຫານບ້ານນາທີ່ງ່າຍໆ ແມ່ນແມ່ນບໍ່ອົບອຸ່ນລິ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຮ່າງກາຍດຳລົງຢູ່; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຄົນຄອບຄົວຜູ້ຢູ່ໃນປ່າແຫ່ງໂລກ ແລະຂະຫຍັນດ້ວຍຄວາມສຸຈິດ ຄວນຮັບປະທານອາຫານບໍລິສຸດ ແລະສາດຕະວິກ (sāttvika) ແຕ່ພຽງເພື່ອການດຳລົງຊີວິດ—ເຫມືອນຄົນເຈັບກິນຢາເພື່ອຮັກສາຊີວິດ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not let taste and luxury drive one’s life. Accept simple, pure food only to sustain the body, treating nourishment like medicine—necessary for duty, not an object of indulgence.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on righteous living. Here he uses the example of a forest-dwelling ascetic who eats plain food without craving, applying the same principle to the householder living amid worldly pressures.