Shloka 20
Adhyāya 189: Japa—Inquiry into the Jāpaka, Method
Vidhi), and Fruit (Phala
पा िनलिमी न ता ब्रह्ममूलाक्षयाव्यया । सा नाम धर्मतन्त्रपरायणा
bhāradvāja uvāca | yā sṛṣṭir ādi-deva-brahmaṇo manasa utpannā, yasyā mūlaṃ kevalaṃ brahmā eva, yā cākṣayāvikāriṇī dharma-tantra-parāyaṇā ca, sā mānasī sṛṣṭir iti kathyate |
ພາຣັດວາຊະ ກ່າວວ່າ: «ການສ້າງທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ອນສຸດຈາກຈິດໃຈຂອງພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນເທວະດາດັ້ງເດີມ—ມີຮາກຖານພຽງພຣະບຣະຫມາເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ສູນສະລາຍ, ບໍ່ແປປ່ຽນ, ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ລະບຽບແຫ່ງທຳ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ມານະສີ’ (ການສ້າງດ້ວຍຈິດ). ຄວາມໝາຍຄື ໂລກທີ່ມີທຳເປັນຮາກຖານ ອາດເກີດຂຶ້ນບໍ່ແມ່ນຈາກການກໍ່ກໍາເນີດທາງກາຍ, ແຕ່ຈາກເຈດຈໍານົງອັນບໍລິສຸດ ແລະພຣະບັນຊາຂອງຜູ້ສ້າງ; ແລະລັກສະນະທາງຈິດທຳຂອງມັນຖືກກໍານົດໂດຍການຫັນໜ້າສູ່ທຳຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ».
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse defines ‘mānasī sṛṣṭi’ as creation arising from Brahmā’s mind—imperishable and unchanging because it is rooted in the creator’s ordinance—and emphasizes that its defining feature is steadfast alignment with dharma (dharma-tantra-parāyaṇā).
Bharadvāja is explaining a classification of creation, identifying a specific type—mind-born creation—by its origin (Brahmā’s mind), its ultimate source (Brahmā alone), and its ethical orientation (devotion to dharma).