Shloka 43
Bhṛgu–Bharadvāja-saṃvāda: Vānaprastha-parivrājaka-ācāra, Abhaya-dharma, and Lokānāṃ Vibhāga (Śānti-parva 185)
अव्याहतैश्लेतयते न वेत्ति विषमस्थितै: । आप्याय्यन्ते च ते नित्यं धातवस्तैस्तु धातुभि:
avyāhataiḥ śrūyate na vetti viṣamasthitaiḥ | āpyāyyante ca te nityaṃ dhātavas tais tu dhātubhiḥ ||
ພຣະພາຣະດວາຊະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກຳລັງການຮັບຟັງທີ່ສຳພັນກັບລົມ ບໍ່ຖືກກີດຂວາງ ແລະຍັງຄົງປະສານກັບສຽງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມະນຸດຈຶ່ງໄດ້ຍິນ ແລະເຂົ້າໃຈສຽງນັ້ນ. ແຕ່ເມື່ອກຳລັງທີ່ສຳພັນກັບລົມນັ້ນຖືກຂັດຂວາງ—ໂດຍກຳແພງ ຫຼືໂດຍກະແສລົມທີ່ຕ້ານ—ແລະຕົກຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ສະໝ່ຳເສມ ສຽງກໍບໍ່ຖືກຮັບຮູ້. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ອົງປະກອບໃນກາຍທີ່ເປັນຜູ້ຜະລິດ/ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສຽງ ແລະອິນທຣີຍະ ຖືກຫຼ້ຽງດູຢູ່ເປັນນິດໂດຍອົງປະກອບທາດພື້ນຖານ (bhūta) ເຫຼົ່ານັ້ນເອງ.»
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Sense-perception depends on proper, unobstructed functioning of the elemental factors involved (here, the vāyu-related function enabling hearing). When conditions disturb that function, cognition fails; embodied experience is contingent and conditioned by the bhūtas and dhātus.
In a didactic exchange in Śānti Parva, Bharadvāja explains the mechanics of hearing: sound is grasped when the wind-related sensory function is unobstructed, but not when blocked by barriers or contrary air; he adds that bodily/sensory constituents are sustained by the elemental constituents.