Shloka 33
सत्य–अनृत, प्रकाश–तमस्, स्वर्ग–नरक विवेचनम्
Truth and Untruth as Light and Darkness; Svarga and Naraka as Ethical Consequences
तदा गौणमनन्तस्य नामानन्तेति विश्ुतम् । नामधेयानुरूपस्य मानसस्य महात्मन:,अतः परमात्मा मानसदेव अपने नामके अनुरूप ही अनन्त हैं। उनका सुप्रसिद्ध अनन्त नाम उनके गुणके अनुसार ही है
tadā gauṇam anantasya nāmānanteti viśrutam | nāmadheyānurūpasya mānasasya mahātmanaḥ ||
ພາຣະດວາຊະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອນັ້ນ ນາມທີ່ເປັນການພັນລະນາ (ນາມຮອງ) ອັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີຂອງມະຫາອາດຕະມັນ ‘ມານັສ’ (Mānas) —ຜູ້ມີສະພາບສອດຄ່ອງກັບນາມ—ໄດ້ກາຍເປັນທີ່ໂດງດັງວ່າ ‘ອະນັນຕະ’ (Ananta) ແມ່ນ ‘ອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ’. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອະນັນຕະ’ ຕາມຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງ: ບໍ່ມີຂອບເຂດ, ບໍ່ມີຂີດຈຳກັດ, ແລະ ເຫນືອກວ່າມາດຕະວັດ»។
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
A name (especially an epithet) can be ‘gauṇa’—a descriptive designation that reflects qualities. ‘Ananta’ signifies the limitless nature of the Supreme Self; the epithet is justified because it corresponds to the being’s boundless attributes.
Bharadvāja explains how the renowned epithet ‘Ananta’ becomes associated with the great-souled Mānas/Paramātmā, emphasizing that the fame of the name arises from its fitness to the subject’s nature and qualities.