Shloka 2
Adhyāya 174: Karma as an inescapable companion (कर्मानुगमन-उपदेश)
ततः प्रज्वाल्य नृपतिर्बकराजं प्रतापवान् । प्रेतकार्याणि विधिवद् राक्षसेन्द्रश्नकार ह
tataḥ prajvālya nṛpatir bakarājaṃ pratāpavān | pretakāryāṇi vidhivad rākṣasendraś cakāra ha ||
ຕໍ່ມາ ກະສັດຜູ້ມີອານຸພາບ ໄດ້ຈຸດໄຟພິທີສົບໃຫ້ແກ່ ບະກະຣາຊາ ແລະປະຕິບັດພິທີກຳນົດສຳລັບຜູ້ຕາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມທຳນຽມ. ດັ່ງນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະ ໄດ້ປະກອບການເຜົາສົບມິດສະຫາຍຕາມຂົນທຳນຽມ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຜູ້ດຸຮ້າຍ ຄວາມສັດຊື່ ແລະພັນທະພິທີກໍຍັງຖືກຮັກສາເມື່ອຄວາມຕາຍມາເຖິງ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as fidelity to prescribed rites and obligations: even in grief or among fierce beings, one should perform funerary duties properly, honoring the dead and upholding social-ritual order.
After Bakarāja’s death, the powerful ruler (described as a rākṣasa-lord) lights the cremation fire and completes the funerary rites in the correct ritual manner.