Shloka 18
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
ततोअस्तं भास्करे याते संध्याकाल उपस्थिते । आजगाम स्वभवनं ब्रह्मलोकात् खगोत्तम:,तदनन्तर, सूर्यके अस्ताचलको चले जानेके पश्चात् संध्याकाल उपस्थित होनेपर ब्रह्मलोकसे वहाँ एक श्रेष्ठ पक्षी आया। वह वृक्ष ही उसका घर या वासस्थान था
tato 'staṃ bhāskare yāte sandhyākāla upasthite | ājagāma svabhavanaṃ brahmalokāt khagottamaḥ ||
ຕໍ່ມາ ເມື່ອພະອາທິດຕົກດິນ ແລະເວລາສົນທະຍາມາຮອດ ນົກຜູ້ປະເສີດຕົວໜຶ່ງໄດ້ມາຈາກພຣະພົມໂລກ ກັບສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ. ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນເອງແມ່ນເຮືອນແລະທີ່ພັກພິງຂອງມັນ ເປັນໝາຍແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງວັນ ແລະການກັບຄືນຂອງຜູ້ສູງສົ່ງສູ່ຖິ່ນທີ່ກຳນົດໄວ້.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores alignment with ṛta (cosmic order): as day turns to twilight, beings return to their proper abodes. It subtly affirms the ethical ideal of living in harmony with time, duty, and one’s appointed place.
At sunset, when twilight begins, a distinguished bird arrives from Brahmaloka and comes to its own residence—identified as a tree—setting the scene for the continuation of Bhīṣma’s discourse.