Shloka 86
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
न मे मानुषलोको«यं मुहूर्तमपि रोचते । इस संसारमें सब कुछ असत्य एवं बहुत अरुचिकर है। यहाँ अनाप-शनाप बकनेवाले तो बहुत हैं, परंतु प्रिय वचन बोलनेवाले विरले ही हैं। यहाँ का भाव दुःख और शोककी वृद्धि करनेवाला है। इसे देखकर मुझे यह मनुष्यलोक दो घड़ी भी अच्छा नहीं लगता ।। ८५ * अहो धिग् गृध्रवाक्येन यथैवाबुद्धयस्तथा
na me mānuṣa-loko ’yaṁ muhūrtam api rocate | aho dhig gṛdhra-vākyena yathaivābuddhayas tathā ||
ຈຳບຸກາ ກ່າວວ່າ: «ໂລກມະນຸດນີ້ບໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍພໍໃຈແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ. ທຸກສິ່ງໃນນີ້ເບິ່ງເຫັນວ່າບໍ່ຈິງ ແລະນ່າລັງກຽດຢ່າງລຶກ. ຜູ້ທີ່ເວົ້າບໍ່ຢັ້ງຄິດມີຫຼາຍ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ເວົ້າຄຳອ່ອນໂຍນ ແລະນ່າຟັງນັ້ນຫາຍາກ. ອາລົມທົ່ວໄປໃນນີ້ມີແຕ່ເພີ່ມທຸກ ແລະໂສກ. ເຫັນແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ອາດພໍໃຈກັບໂລກມະນຸດນີ້ແມ່ນແຕ່ໄລຍະສັ້ນ. ໂອ້—ນ່າອັບອາຍ! ຄຳເວົ້າດຸດັນດັ່ງນົກແຮ້ ທຳໃຫ້ຜູ້ຄົນໂງ່ເຂົາລົງດັ່ງຄຳນັ້ນ.»
जम्बुक उवाच