Shloka 266
कपोती-विलापः स्वर्गसंयोगश्च
The Dove’s Lament and Celestial Reunion
पापात्मा पापकारित्वात् पापमेव चकार स: । वह पापात्मा व्याध यद्यपि स्वयं भी बड़े कष्टमें था तो भी उसने उस कबूतरीको उठाकर पिंजड़ेमें डाल लिया। स्वयं दुःखसे पीड़ित होनेपर भी उसने दूसरे प्राणीको दुःख ही पहुँचाया। सदा पापमें ही प्रवृत्त रहनेके कारण उस पापात्माने उस समय भी पाप ही किया
pāpātmā pāpakāritvāt pāpam eva cakāra saḥ |
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ເພາະເຂົາເປັນຄົນໃຈບາບ ແລະຄຸ້ນຊິນກັບການກະທໍາຜິດ ເຂົາຈຶ່ງກະທໍາແຕ່ບາບເທົ່ານັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ນາຍພານນັ້ນເອງກໍຢູ່ໃນຄວາມທຸກລໍາບາກຢ່າງໜັກ ແຕ່ກໍຍັງຈັບນົກເຂົາແມ່ ແລະຂັງໄວ້ໃນກົງ; ທັງທີ່ຕົນເອງກໍທຸກ ແຕ່ກໍຍັງເຮັດໃຫ້ສັດອື່ນທຸກ. ເພາະເຂົາເຄີຍຊິນກັບບາບຢູ່ເສມອ ຄົນຊົ່ວນັ້ນໃນຂະນະນັ້ນກໍຍັງເລືອກບາບອີກເທື່ອ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A person habituated to wrongdoing tends to choose harmful action even when personally suffering; inner disposition (svabhāva) and repeated conduct shape moral choice, so one must cultivate compassion and restraint to break the cycle of sin.
Bhishma describes a hunter who, despite being in distress himself, captures a female dove and confines her in a cage, thereby causing pain to another creature; this illustrates his entrenched sinful nature.