Shloka 65
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
न दुःखं परदु:खे वै केचिदाहुरबुद्धय: । यो दुःखं नाभिजानाति स जल्पति महाजने,कुछ मूढ़ मनुष्य कहा करते हैं कि पराये दुःखमें दुःख नहीं होता; परंतु वही ऐसी बात श्रेष्ठ पुरुषोंक निकट कहा करता है, जो दुःख के तत्त्वको नहीं जानता
na duḥkhaṁ paradaḥkhe vai kecid āhur abuddhayaḥ | yo duḥkhaṁ nābhijānāti sa jalpati mahājane ||
ພຣະພຣະຫມັດດັດຕະກ່າວວ່າ: «ຄົນໂງ່ບາງຄົນກ່າວວ່າ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງເສົ້າໃຈຕໍ່ທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ອື່ນ. ແຕ່ຄໍາເວົ້າແບບນັ້ນ ເປັນຄໍາຂອງຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ແທ້ຈິງວ່າທຸກຂ໌ແມ່ນຫຍັງ—ໂດຍພິເສດເມື່ອເຂົາເວົ້າຕໍ່ໜ້າຜູ້ຮູ້ ແລະຜູ້ດີ».
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
True understanding of suffering naturally includes sensitivity to others’ suffering; indifference to another’s pain is presented as a mark of ignorance and lack of wisdom.
In the Śānti Parva’s ethical instruction, Brahmadatta is speaking to emphasize proper moral insight: he rebukes the view that one should remain unaffected by others’ grief, calling it the speech of the foolish before the wise.