Shloka 5
आपद्धर्मे कोशबलन्यायः | Treasury, Force, and Crisis-Ethics for the King
अदूरादाश्रमं कज्चिद् वासार्थमगमं तदा,उसके बाद वहाँसे निकट ही एक-दूसरे आश्रममें मैं ठहरनेके लिये गया। वहाँ मुझे तनु नामवाले एक तपोधन ऋषि आते दिखायी दिये, जो चीर और मृगचर्म धारण किये हुए थे। उनका शरीर बहुत ऊँचा और अत्यन्त दुर्बल था
adūrād āśramaṃ kaścid vāsārtham agamaṃ tadā |
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ມາ ບໍ່ໄກຈາກທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາອາສຣົມໜຶ່ງເພື່ອຫາທີ່ພັກ. ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນລະສີຜູ້ບໍາເນັດຕະປະອັນຍິ່ງ ຊື່ ຕະນຸ ກໍາລັງເດີນເຂົ້າມາ—ນຸ່ງຜ້າເປືອກໄມ້ ແລະ ຫົ່ມໜັງກວາງ. ຮ່າງກາຍຂອງທ່ານສູງຫຼາຍ ແລະ ຜອມແຫ້ງຢ່າງຫນັກ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets an ethical frame: true spiritual authority is marked by austerity and simplicity. By introducing an emaciated, disciplined sage, the narrative signals that forthcoming counsel is grounded in tapas (self-restraint) rather than worldly power.
Bhīṣma narrates that he goes to a nearby hermitage to stay and encounters the ascetic sage Tanu, identifiable by bark-garments and deer-skin and by his tall, extremely lean body—preparing the scene for instruction or dialogue.