Shloka 15
Śānti Parva 116: Criteria for Royal Servants and Administrative Competence (भृत्य-गुण-प्रश्नः / राजसेवक-लक्षणम्)
हितैषी कुलज: स्निग्ध: स राज्यफलमश्षुते
hitaiṣī kulajaḥ snigdhaḥ sa rājya-phalam aśnute
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ມີແຕ່ກະສັດຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ຊົມຊື່ນຜົນແຫ່ງອຳນາດກະສັດຢ່າງແທ້ຈິງ ເມື່ອຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວຊຳນານທັງຄວາມຮູ້ແລະຝີມືປະຕິບັດ, ມີຊາດຕະກູນດີ, ມີຄວາມຮັກໃຄ່, ແລະອຸທິດໃຈຢ່າງຈິງໃຈເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣະອົງ. ເພາະບໍ່ມີໃຜປົກຄອງອານາຈັກໄດ້ພຽງລຳພັງ; ບໍ່ມີຜູ້ຊ່ວຍ ກໍບໍ່ອາດບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນມີນ້ຳໜັກ, ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ມາແລ້ວກໍບໍ່ອາດຮັກສາໃຫ້ໝັ້ນຄົງໄດ້ໂດຍບໍ່ມີພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າລາຊການແລະມິດສະຫາຍພັນທະມິດທີ່ຖືກຕ້ອງ ແມ່ນຈຳເປັນຕໍ່ການປົກຄອງທີ່ໝັ້ນຄົງ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s success depends on capable, loyal, and well-intentioned assistants; governance and the protection of gains are impossible in isolation, so selecting trustworthy and skilled attendants is a key duty of rājadharma.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma advises Yudhiṣṭhira that effective rule requires a strong circle of competent and devoted servants and counselors, without whom neither administration nor security can be sustained.